W RÓŻNYCH KULTURACH

Najpierw trzeba było ciało zakonserwować, aby w ciągu 30 czy 40 dni nie uległo rozkładowi. W zimie było to łatwiejsze niż latem, bo można było stosować lód i sól. W porze letniej używano miodu i soli, jak również mocnego alkoholu. Obmycie zwłok koniakiem słu­żyło zresztą aż do niedawnej przeszłości jeszcze innemu celowi, a mianowicie „barwieniu”.Barwienia zwłok na czerwono zaniechano już w starożytności,’ kolorem tym pociągano jedynie kamienie nagrobne lub budowano grobowce z czerwonej cegły, jak to miało miejsce w okresie późno- rzymskim. Używano też czerwonych szat.Z Grecji wiemy, że w Sparcie nakrywano zmarłych czerwoną narzutą. U Homera czytamy, że zwłoki Hektora przed spaleniem za­winięte były w czerwone płótno. W Rzymie w V wieku pokrywano drewniane sarkofagi cynobrem lub minią, podczas gdy w greckich koloniach narzucano na drewniane sarkofagi purpurowe kapy. Również w starożytnych Indiach spotykamy czerwień w kulcie zmarłych. W ten właśnie kolor wyposażeni byli zmarli i ich groby.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *