CZERWONA CHORĄGIEW NAD KRÓLEWSKIM ZAMKIEM

Od czasów starożytnych do średniowiecza rozległe tereny Europy zamieszkiwały wielkie rody. Od czasów rzymskich względy należne zmarłemu członkowi rodu były w większej części Europy rytualną oczywistością. Nie był to zapewne „kult przodków” w sensie ro­mantycznego uczczenia bohatera, lecz świadomość pewnej obecnoś­ci zmarłych członków rodziny.Czerwone były kamienie komemoratywne, czerwony był też plac sądu. Ten sam kolor nosił sztandar mający zapewnić zwycięstwo i siłę potrzebną do niego. Królewskie kamienie stawiano często na wzgórzach, na których odbywały się zgromadzenia ludowe. Czer­wona chorągiew jest przeto godłem miejsca, symbolem potęgi króla wszystkich jego przodków. Królowie wyprowadzali swe pochodze­nie przeważnie od bogów, a symbolem bóstw wojny, umarłych, uro­dzaju i płodności był kolor czerwony.U wielu ludów królewski sztandar był gładki czerwony, bez em­blematów. Z taką chorągwią związanych było wiele magicznych wyobrażeń; tak więc przez powiewanie chorągwią „uświęcano” po­stępowanie lub rozgrzeszano z niegodnych tego znaku postępków. Dotknięcie nowych chorągwi było wypróbowaną praktyką mającą na celu przekazywanie dotykającemu tkwiącej w nich siły.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *